Τα άλαδα του 15αύγουστου: Άλαδα φρέσκα φασολάκια

Φρέσκα φασολάκια άλαδα

1η Αυγούστου σήμερα. Κι αν για πολλούς αυτό σημαίνει απλώς ότι αρχίζει ο μήνας των διακοπών για κάποιους άλλους είναι πρώτη από τις 14 πρώτες μέρες του μήνα που θα μας οδηγήσουν στη μεγάλη γιορτή του καλοκαιριού όταν στις 15 Αυγούστου θα γιορτάσουμε την Κοίμηση της Θεοτόκου. Αρχίζει σήμερα μια σχετικά σύντομη περίοδος νηστείας, όπου εκτός από το Σαββατοκύριακο που καταλύεται το λάδι και επομένως τρώμε και θαλασσινά, στις 6 Αυγούστου, του Σωτήρος, καταλύεται το ψάρι. Όλες τις άλλες ημέρες όμως το φαγάκι θα είναι άλαδο, φτιαγμένο με τα φρέσκα λαχανικά του καλοκαιριού, αρωματισμένο με κάποιο μπαχαρικά άντε και με λίγο ταχίνι, που δεν αρέσει και σε όλους.

Πεντονόστιμο κέικ με το εσωτερικό των κολοκυθιών που αδειάσαμε για τα γεμιστά!

Τρυφερό κέικ με πράσινο κολοκύθι

Ίσως να το έχετε ήδη καταλάβει: τα κολοκυθάκια είναι το αγαπημένο μου καλοκαιρινό λαχανικό (... που στην πραγματικότητα δεν είναι λαχανικό αλλά φρούτο!!! δείτε εδώ). Ήδη κάναμε τα πιο εύκολα και τα πιο τραγανά τηγανιτά κολοκυθάκια, κολοκυθάκια γεμιστά με πλιγούρι και κιμά, τα κολοκυθάκια του Απικίου και καλοκαιρινό πλιγούρι με μανιτάρια και κολοκυθάκια. Ήρθε η ώρα να φτιάξουμε και κάτι γλυκό. Όχι, όχι δεν θα χρησιμοποιήσουμε κίτρινη κολοκύθα. Θα χρησιμοποιήσουμε και εδώ πράσινο κολοκύθι που, παρά τη γενική πεποίθηση προς το αντίθετο, μπορεί επάξια να χρησιμοποιηθεί και για γλυκές παρασκευές.

Με περισσεύματα της κατάψυξης, κάνουμε ένα μικρό θαύμα!

Παέλια

Τακτοποίησα την κατάψυξη. Και βρήκα λίγο από διάφορα: δύο γατόψαρα (ελληνιστί παγκάσιους!), δύο μεγάλα καλαμάρια, το στήθος από μισό κοτόπουλο με τα κόκαλα του κοτόπουλου, γάμπαρη περίπου ένα κιλό καθαρισμένη (χώρια η σάρκα – χώρια τα κεφάλια). Τι τα κάνουν τώρα αυτά τα λίγα απ’ όλα για να συμμαζευτεί η κατάψυξη; Έχω να ταΐσω και 6 πεινασμένους σήμερα... Πρέπει να κάνω κάτι να φτουρήσει. Το βρήκα: θα κάνω παέλια. Αυτό το πεντανόστιμο και ευέλικτο πιάτο που μας έρχεται από την Ισπανία και είναι μια ακόμη απόδειξη του μεγαλείου της λεγόμενης φτωχής κουζίνας.

Αρώματα καλοκαιριού: σιρόπι ροδακινάδας και μαρμελάδα ροδάκινο!

Μαρμελάδα ροδάκινο και μυρωδάτη ροδακινάδα

Έφτασε η εποχή για τις τελευταίες μαρμελάδες του καλοκαιριού (Ελπίζω!). Ώριμα, ζουμερά κόκκινα ροδάκινα θα αγκαλιαστούν κι αυτά με τη ζάχαρη και θα πάρουν τη θέση τους μαζί με τα υπόλοιπα πολύχρωμα βαζάκια για να μοσχομυρίσουν με τη φρουτένια γλυκιά μυρωδιά τους τους χειμώνες μας. Μόνο που αυτή τη φορά τα ροδάκινα είναι τόσο ζουμερά που ο χυμός τους γέμισε την κατσαρόλα πριν καλά-καλά πάρουν βράση. Ας προσθέσουμε λοιπόν στη σειρά με τη λεμονάδα από λεμόνια, τη βυσσινάδα και την βερυκοκανελολεμονάδα (θα σας πω παρακάτω γι΄αυτήν) μερικά καφεκόκκινα μπουκάλια ροδακινάδα.

Ρεβιθοκεφτέδες!!!

Ρεβιθοκεφτέδες

Μέχρι πριν μερικά χρόνια όταν ρωτούσα τα παιδιά μου τι όσπριο ήθελαν να τους μαγειρέψω μου απαντούσαν με μια φωνή “Ρεβίθια!”. Τότε συνήθως μαγείρευα την κλασσική συνταγή που έμαθα από την πεθερά μου, ρεβίθια με δενδρολίβανο. Δεν ξέρω γιατί αλλά όλες οι διατροφικές επαναστάσεις των παιδιών μου συμβαίνουν φθινόπωρο. Έτσι ένα φθινόπωρο μου δήλωσαν και πάλι με μια φωνή “Ρεβίθια τέρμα!”

Περίσσεψε μπεσασέλ; Κάνουμε πεντανόστιμες πιτούλες για σάντουιτς!

Βουτυράτες πιτούλες για σάντουιτς!

Σήμερα κάναμε παστίτσιο. Κι όταν κάνουμε παστίτσιο, το σπίτι μετατρέπεται σε μια μικρή βιοτεχνία. Διότι για να χορτάσει ... ο στόλος χρειάζεται τουλάχιστον 2 πακέτα μακαρόνια! Ε! Αφού κάνω που κάνω τον κόπο, πλένω που πλένω τόσο τετζερικό, κάνω διπλή δόση και το επιπλέον το καταψύχω ωμό ώστε να το έχω έτοιμο την επομένη φορά. Αυτό σημαίνει αμέσως και τέσσερα λίτρα μπεσαμέλ. Μόνον που καμιά φορά η μπεσαμέλ περισσεύει. Θα την πετάξουμε; Όχι, βέβαια.

Γεμιστά αυγά μανιτάρια! Stuffed eggs!

English version follows

Ένας μικρός μανιταρένιος κήπος!

Η συνταγή που ακολουθεί δεν είναι στην πραγματικότητα συνταγή. Είναι μάλλον πρόταση για παρουσίαση πιάτου σε κόντρα της μοντέρνας αφηρημένης τάσης στην παρουσίαση των πιάτων. Τα σημερινά αυγά μανιτάρια τα είχα πρωτοκάνει πριν πολλά χρόνια, όταν νέα νοικοκυρά έκανα τραπέζι στο σπίτι. Τώρα πια γυρνώντας πίσω και βλέποντας με τα σημερινά μαγειρικά μου μάτια τι είχα προσφέρει στους καλεσμένους μου, καταλαβαίνω γιατί εντυπωσιάστηκαν τόσο και τα παίνευαν σχεδόν αποκλειστικά αφήνοντας παραπονεμένα όλα τα υπόλοιπα εδέσματα! (... ...)